Γράφτηκε στις . Δημοσιεύτηκε στο Πολιτική

Προτάσεις / θέσεις του Κινήματος Αλλαγής για το προσφυγικό - μεταναστευτικό

0
0
0
s2smodern

Μετά την Κοινή Δήλωση ΕΕ -Τουρκίας , στην πολιτική συζήτηση, ανακυκλώνονται οι ίδιες προτάσεις με διαφορετική ένταση και ανάλογα με τις κομματικές επιδιώξεις και την δήθεν ιδεολογική ταυτότητα ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ.

Η Κοινή Δήλωση εγκλώβισε τους μετανάστες στα νησιά αλλά και ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ στην υποχρέωση εφαρμογής της. Τον Μάρτιο του 2016, Ευρωπαϊκή Ένωση, Ελλάδα και Τουρκία υποσχέθηκαν πως με τα μέτρα που ελήφθησαν θα σταματήσουν οι ροές. Η Κοινή Δήλωση όμως ήταν ένα πολιτικό κείμενο που δεν λάμβανε υπόψιν την ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία για το άσυλο. Ως πολιτικό κείμενο μάλιστα δεν υπερισχύει των νομικών κειμένων που συνεχίζουν να δεσμεύουν τα κράτη μέλη. Γι αυτό, η παράταξη μας διατήρησε τις επιφυλάξεις της από την αρχή. Προέβλεψε πως η Κοινή Δήλωση θα οδηγήσει σε υπερσυγκέντρωση προσφύγων και μεταναστών στα νησιά.

Οι ροές τα τελευταία χρόνια αυξάνονται αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό που να δικαιολογούν το σημερινό αριθμό φιλοξενούμενων στα νησιά. Αυτό που αλλάζει με τις αυξημένες πιέσεις στα ΚΥΤ είναι η δυνατότητα διαχείρισης των υποθέσεων αφού δεν επαρκεί ούτε το προσωπικό ούτε οι υποδομές. Με δεδομένο μάλιστα πως για να επιταχυνθούν οι διαδικασίες χρειάζεται αυξημένη μέριμνα για δημιουργία δομών στην ενδοχώρα αλλά και συνεργασία της Τουρκίας και άλλων τρίτων χωρών τα πράγματα καθίστανται ακόμη πιο δύσκολα. Για να εφαρμοστεί η Κοινή Δήλωση η προηγούμενη κυβέρνηση θέσπισε γενικό «γεωγραφικό περιορισμό» για όσους υποβάλουν αίτηση ασύλου στα νησιά. Από αυτόν εξαιρούνται τα ευάλωτα πρόσωπα και όσα έχουν στενούς συγγενείς σε άλλες χώρες που είναι αναγνωρισμένοι πρόσφυγες. Ακόμα και αυτές οι κατηγορίες όμως αργούν να φύγουν από τα νησιά αφού και γι αυτούς αργούν οι διαδικασίες για να πιστοποιηθεί σε ποια κατηγορία ανήκουν.

Στη σημερινή κατάσταση η πρόταση διεξόδου δεν μπορεί να περιλαμβάνει ημίμετρα και εξαγγελίες για το απώτερο μέλλον. Τουλάχιστον 15.000 άνθρωποι απαιτείται να φύγουν άμεσα από τα νησιά. Σε αυτόν τον αριθμό περιλαμβάνεται άγνωστος αλλά σίγουρα μικρός αριθμός ανθρώπων που μπορούν να επιστραφούν στην Τουρκία. Όποιος επιμείνει μονοδιάστατα σε αυτή τη λύση θα επιβαρύνει το πρόβλημα με το χειμώνα να πλησιάζει επικίνδυνα. Χρειάζεται άμεσα η δημιουργία μεταβατικών δομών φιλοξενίας στην ενδοχώρα και η ταχεία παραπομπή των φιλοξενούμενων σε αυτές σε πιο μόνιμες και αξιοπρεπείς δομές. Στην σημερινή συγκυρία δεν υπάρχει καμία λύση που μπορεί να εφαρμοστεί στα νησιά εκτός από την επιτάχυνση των διαδικασιών ή την αλλαγή τους. Η επαναδιαπραγμάτευση των μέτρων της Κοινής Δήλωσης είναι επιτακτική ανάγκη. Παράλληλα είναι αυτονόητο ότι οι χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες, για τους οποίους έχει αρθεί ο γεωγραφικός περιορισμός, πρέπει να φύγουν άμεσα.

Είναι πάνω από τους μισούς των 15.000 που πρέπει να αποχωρήσουν από τα νησιά. Η αυτοδιοίκηση των νησιών πρέπει να ζητήσει από την ΚΕΔΕ και την ΕΝΠΕ την αλληλεγγύη τους. ΚΕΔΕ και ΕΝΠΕ πρέπει να διεκδικήσουν το ρόλο που τους αναλογεί στη διαχείριση του πληθυσμού των προσφύγων -μεταναστών στην ενδοχώρα. Αυτό σημαίνει διαφορετικός σχεδιασμός με πόρους και αρμοδιότητες. Το σημερινό σύστημα διαχείρισης προσφύγων και μεταναστών στην ενδοχώρα έχει μικρή αποτελεσματικότητα και στοιχίζει πολύ ακριβά. Έχει έρθει η ώρα να διεκδικηθεί σθεναρά η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου του Δουβλινο ή έστω, μεταβατικά, η επανέναρξη γενναίου προγράμματος μετεγκατάστασης σε άλλα κράτη μέλη. Ακόμα και χωρίς τη συμμετοχή όλων των κρατών μελών αν αυτό δεν είναι εφικτό. Είναι αδιανόητο ότι τέτοιο πρόγραμμα συζητείται σήμερα στη Μάλια για την περίπτωση του Λιβυης -Ιταλίας ενώ η ΕΕ παραβλέπει την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην Ελλάδα.

Πρόκειται για τεράστια αποτυχία της προηγούμενης και αυτής της κυβέρνησης. Τέλος είναι αυτονόητο μέτρο η ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων είτε από την ελληνική είτε από την ευρωπαϊκή ακτοφυλακή και το ΝΑΤΟ. Πρέπει να γίνει σαφές όμως πως, όπως έχει δείξει η εμπειρία μέχρι σήμερα, τα μέτρα φύλαξης συνόρων μπορούν να μειώσουν τις ροές αλλά δεν μπορούν να τις μηδενίσουν και επίσης ότι η επιτυχία τους συναρτάται από το βαθμό συνεργασίας ή επιμέλειας της Τουρκίας η οποία χρησιμοποιεί τις ροές ως διαπραγματευτικό όπλο. Συνοπτικά:

• Άμεση αποσυμφόρηση 15.000 ανθρώπων ξεκινώντας από το σύνολο όσων έχει αρθεί ο γεωγραφικός περιορισμός.

• Άμεση ενίσχυση με προσωπικό των υπηρεσιών (υπηρεσία υποδοχής και ταυτοποίησης, ασύλου και τοπικών νοσοκομείων αλλά και υπηρεσιών υγείας εντός των ΚΥΤ). • Διαπραγμάτευση με ΕΕ για αλλαγή των μέτρων της Κοινής Δήλωσης, αναθεώρηση του Κανονισμού Δουβλίνο και επείγον πρόγραμμα μετεγκατάστασης.

• Αυτοδιοικητικό κίνημα αλληλεγγύης στην ενδοχώρα και ανάληψη των ευθυνών από ΚΕΔΕ και ΕΝΠΕ ώστε η αυτοδιοίκηση να έχει τον αυξημένο ρόλο που της αναλογεί θεσμικά για την υποδοχή και ένταξη προσφύγων και μεταναστών.

• Διεθνής καμπάνια για να γίνει γνωστή στην Ευρώπη και τον κόσμο η κατάσταση στα νησιά αλλά και το ατελέσφορο των μέτρων της Κοινής Δήλωσης για τη διαχείριση των ροών με έμφαση στην τρέχουσα ανθρωπιστική κρίση.

Ειδικότερα οι πάγιες θέσεις της Νομαρχιακής Επιτροπής Σάμου του Κινήματος Αλλαγής είναι : • Επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας Ευρώπης – Τουρκίας, η λύση είναι πάνω από όλα Ευρωπαϊκή και κάθε χώρα/μέλος πρέπει να αναλάβει το μερίδιο που της αναλογεί.

• Άμεσο κλείσιμο των hotspot στη Σάμο και στα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου.

• Κανένα νέο hotspot στα νησιά μας.

• Άμεση αποσυμφόρηση των νησιών, μεταφορά των υπηρεσιών ασύλου καθώς και όλων των προσφύγων και μεταναστών στην ενδοχώρα, με προτεραιότητα στις ευάλωτες ομάδες.

• Διατήρηση μιας μονάδας καταγραφής και ταυτοποίησης, πολύ μικρής χωρητικότητας, εκτός του αστικού ιστού που να περιλαμβάνει εγκαταστάσεις πρωτοβάθμιας ιατρικής περίθαλψης. Με αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και επαρκώς στελεχωμένης με εξειδικευμένο προσωπικό, ώστε να διεκπεραιώνονται άμεσα οι διαδικασίες και η προώθηση στην ενδοχώρα. Στηρίζουμε κάθε ενέργεια των Δημοτικών αρχών του νησιού μας για την αντιμετώπιση των δραματικών συνεπειών που δημιουργεί η πολιτική της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό και προσφυγικό ζήτημα.